.jpg)


Onze grote kleine nicht ......
Wat zijn we trots op haar.
Ze heeft het zóóó vreselijk moeilijk gehad toen Gert zo ziek was.
Uiteindelijk was het niet meer verantwoord om haar op bezoek te laten komen.
Omdat onze nicht een verstandelijke beperking heeft , was het erg moeilijk om haar uit te leggen dat "Tregje" écht niet meer beter zou worden en dus dood zou gaan.
In Jip en Janneke taal hebben we het haar zoveelmogelijk trachten duidelijk te maken en toen de uitvaart aan de orde kwam , vroeg ze aan Gert en mij of zij mocht helpen zijn kistje te dragen.
Je kon ons weg vegen .... op dat moment , maar tegelijkertijd ... leek het wel of Gert er een soort energie door kreeg.
Juist , die éne zó belangrijke persoon , waarvan hij / wij zelf dachten dat de uitvaart té ingewikkeld en té verwarrend zou zijn , werkte haarzelf naar voren en kwam voor zichzelf op , door óók met háár wensen te komen.
Iets waar jezelf gewoon niet bij stil staat!
Met gemengde gevoelens van Gert , maar met héél veel trots , werd zij dus benoemd tot de 6e drager van Gert zijn kistje!
DIE taak , die betrokkenheid daar putte ze zóveel steun uit.......
Dat kon het gemis enigzinds verzachten van het niet meer op bezoek kunnen komen.
Gert was stapel dol op haar en zij op hem.
Hij was ook echt een beetje haar vaderfiguur.
Onze nicht is altijd héél attent en heeft écht oog en belangstelling voor anderen.
Uitgerekend op de (maandag) dag , de dag vóór dat Gert zou sterven , werd er nog als een échte verassing , een mooie bos bloemen namens haar bezorgd.
Zij had dit het weekeind ervoor nog zelf geregeld in haar eigen woonplaats.
Het moesten nadrukkelijk "Tregje" zijn lievelingsbloemen worden ... (Gerbra's)
en
In zijn lievelingskleuren !!! (oranje-geel-rood etc.)
Gert is zich nog heel bewust geweest van haar "kado" en ik weet zeker dat het zijn hart verwarmd heeft!-2.jpg)
In de laatste periode van Gert zijn leven hebben wij een memories boekje gemaakt , waar alle , voor Gert belangrijke mensen iets in geschreven hebben.
De een kort en bondig ... de ander hele epistels.
Óók onze grote kleine nicht natuurlijk.
Apetrots stond haar verhaal op de eerste bladzijde in het boekje voor Gert.
Na het overlijden van Gert heeft het boekje ook in zijn handen gelegen en is mee zijn kistje in gegaan.
Óók de prachtige zelfgemaakte Kaars die Tregje kado gekregen had van Petra, heeft gedurende zijn gehele opbaringstijd elke avond en nacht gebrand naast zijn bedje.
Deze zou "zijn" licht zijn in de duisternis... zoals ie bij leven aangegeven had.
En ONZE grote , kleine nicht ???
Ja , als verdoofd maar met zóveel WAARDIGHEID,
heeft zij inderdaad geholpen zijn kistje te dragen!!!
Samen met:
De broer van Gert,
Bert
Onze Zoon,
Remy (Fluitje)
Onze Dochter,
Cindy (Sintje)
Onze Schoonzoon,
Paul (Dikke Kleuter)
EN...
De enige ECHTE
en
onvoorwaardelijke Boezem Vriend van Gert,
Peter (Smittie)
Onze grote , kleine Nicht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 Reacties:
Hoi Miss K, ik ben hier even omdat ik de link van Silvia heb gehad en ik als collega van haar me de emotionele rollercoaster nog goed kn herinneren. Ik vind het een mooi idee om Tregje zo te herinneren en om hem een tastbare plaats te geven. ik kom vast nog wel eens terug.
Hallo Mike
Dank voor je belangstelling!!!
Sil gaf me het linkje gisteren, ik zit stil een traantje weg te pinken hier. Wat een wondermooie gebaren en woorden.
En wat een mooie plek hier!
heel veel sterkte
Nancy
(collega van Sil)
Hallo Nancy
Óók jij hartelijk dank voor je belangstelling!
Tja het was een bizarre tijd welke diepe gapende wonden achtergelaten heeft.
Soms denk ik wel eens ..., het is maar goed dat het slachtoffer zelf géén last meer heeft van deze traumatische gebeurtenissen!
Wat heeft deze man ... en zo vele andere ernstig zieken mee moeten maken.
Los van de hardheid en wreedheid van de maatschappij, die maatschappij, waar je juist toch wel van verwacht dat deze er alles aan gedaan zou hebben om het laatste stukje van dit mensenleven te verzachten daar waar mogelijk!
Tja.... 't was niet anders ....
Een reactie posten