Spookje is overleden!
Zo oneerlijk ook weer...
Waarom nu een onschuldig dier, zo ziek laten worden in de bloei van zijn leventje!
Spookje had net als jij G.J. , Plaveisel Carsinoom in zijn bekje.
Blijkbaar is het net als bij jou, heeeeeeel snel gaan woekeren, terwijl er achteraf bezien, toch wel wat klachtjes waren, welke niet de indruk gaven dat deze ernstig waren.
Zijn oortjes waren wat "viezer" van oorsmeer...
Jij had ook geregeld oorpijn en ook geregeld oren uit laten spuiten...
Overeenkomst?
Spookje rook in de weken voor deze ontdekking enorm uit zijn bekkie...
Hij is bij de DA geweest en zijn gebitje, wat in perfecte staat verkeerde, gereinigd van wat tandsteen...
Verder niets abnormaals kunnen ontdekken!
Bij jou leken alle vage klachten ook op mogelijke gebitsklachten...
Hij kwijlde wat meer, begon wat meer te knoeien met zijn voer...
Tot op een dag Tom appte, dat Spookje kwijlde en dat er bloed bij zat.
Wat een schrik!!!!
Je hoopt nog dat het een ontstoken tand of kies (wortel) kan zijn, of dat hij misschien een abces heeft door vechten oid.
Zit er wat in zijn bek of keel vast, iets wat hij opgegeten heeft oid.
De hoop was snel weg!
Bij het bezoek aan de DA werd als vrijwel meteen de diagnose gesteld.
Met antibiotica en pijnstilling Spookje weer meegenomen naar huis, wetende dat het einde nabij zou zijn.
Eerst maar zien hoe de ontstekingen reageren op de antibiotica, of de zwellingen af zouden nemen in zijn bekje en of hij door de pijnstillers zich beter zou gaan voelen.
1 week is dat goed gegaan, hij knapte zichtbaar op!
Wat hebben we nog genoten van hem!
Het was niet alleen een bijzonder lief dier, maar ook een echte mooierd, aan het uiterlijk of vacht was helemaal niets te zien.
Na 1 week leek het weer mis te gaan, dus ik werd gevraagd naar Cindy en Tom te komen om mee te gaan voor een second opinion bij hun eigen DA, welke weer terug was van vakantie.
Ook deze trok dezelfde conclusie en had nog 1 optie over; Prednison injectie.
Nog 1x proberen of het leventje van Spookje daar aangenamer mee zou worden zodat er wellicht nog wat weken uitstel kon komen.
Ook dit werkte wonderbaarlijk.
De injectie zou 2 weken moeten kunnen werken, echter na wederom 1 week werd alles weer minder, Spookje zat maar met zijn pootje aan zijn bekje, kwijlde weer bloed, kortom, de beslissing was duidelijk!
Wederom ben ik naar Cindy en Tom gegaan om met elkaar thuis afscheid van Spookje te nemen en Spookje op bed van Cindy en Tom, in te laten slapen.
Daarna hebben we nog wat tijd doorgebracht met hem, we hebben hem gebakerd en in zijn mandje gelegd.
's Avonds is Spookje met mij terug gegaan naar het Gooi, daar waar zijn Roots liggen en is hij begraven in de achtertuin.
Later komt David er op te staan Rob...
Die gaan wij ophalen bij Heijdenborgh.
Het was goed zo, een dier kan niet beslissen, een dier mag en hoeft geen pijn te hebben.
Wij kunnen voor ons zelf beslissen een dier helaas niet.
We hebben naar eer en geweten de goede keus voor hem gemaakt.
Mijn, en ik weet ook jou, Rob, dankbaarheid gaat uit naar Cindy en Tom, waar Spookje nog zo'n mooie tijd heeft mogen hebben, na jou overlijden!!!!
0 Reacties:
Een reactie posten